مرور مواضع جریانهای مخالف مذاکره نشان میدهد بخشی از منتقدان توافق که امروز حملات گستردهای علیه مذاکرات ایران و آمریکا انجام میدهند، در دوران دولت سیزدهم و زمانی که مذاکرات احیای برجام نیز در جریان بود، مواضع بسیار کمرنگتری داشتند.
به گزارش علاقمندان به روز جهانی یادبود، فعال شدن دوباره جریانهای مخالف مذاکره با آمریکا، این پرسش را در فضای سیاسی مطرح کرده است که چرا بخش قابل توجهی از این طیف در دوران دولت سیزدهم و مذاکرات احیای برجام سکوت اختیار کرده بودند، اما اکنون به یکی از منتقدان اصلی روند مذاکرات تبدیل شدهاند. در بخشی از گزارش خبرآنلاین با تیتر «نپذیران» اعلام موجودیت کردند میخوانید: بررسی اظهارات مقامهای دولت سیزدهم نشان میدهد مذاکرات با آمریکا در آن دوره نیز به شکل جدی دنبال میشد. علی باقری، مذاکرهکننده ارشد دولت سیزدهم، اخیراً روایت کرده است که در مقاطعی توافق میان ایران و آمریکا تقریباً نهایی شده بود و تنها مرحله امضا باقی مانده بود. همچنین غلامحسین اسماعیلی، رئیس دفتر رئیسجمهور در دولت سیزدهم، پیشتر تأکید کرده بود که دولت شهید رئیسی نیز با جدیت به دنبال احیای برجام بوده است. با وجود این، در آن مقطع مخالفتهای گسترده خیابانی و رسانهای که امروز مشاهده میشود، چندان به چشم نمیخورد. یکی از دلایل این تفاوت رفتار میتواند تغییر شرایط سیاسی کشور باشد. به باور برخی تحلیلگران، بخشی از جریانهای مخالف مذاکره زمانی که دولت همسو با آنها مسئولیت مذاکرات را بر عهده داشت، برخورد نرمتری با این روند داشتند؛ اما اکنون که دولت چهاردهم در رأس امور قرار گرفته، مخالفتها شدت بیشتری پیدا کرده است. در جریان مذاکرات برجام نیز طیفهای نزدیک به سعید جلیلی و جبهه پایداری به یکی از جدیترین منتقدان دولت وقت تبدیل شده بودند و مخالفت با توافق را به یکی از محورهای اصلی فعالیت سیاسی خود تبدیل کردند. به اعتقاد تحلیلگران، مقایسه رفتار این جریان در دولتهای مختلف میتواند تصویری روشنتر از نسبت میان رقابتهای سیاسی داخلی و مواضع اتخاذشده درباره مذاکرات خارجی ارائه دهد.